True
Nederland.TV - TV kijken via internet, de beste tv-programma's bij elkaar! Nederland.FM   Nederland.TV   Contact   Privacy & Cookies  

De kist - Alle afleveringen
De kist
De Kist: Steven Brunswijk

Afgelopen november overleed de moeder van komiek Steven Brunswijk aan een hartstilstand. Ze werd opgebaard bij Steven thuis en ook de uitvaart vond daar plaats. Steven had een sterke band met zijn moeder, van wie hij het karakter zegt te hebben. Kort voor haar dood had hij nog een beladen gesprek met haar. Haar laatste wens wilde de familie sowieso vervullen: terug naar Suriname. Daarom werd ze daar begraven. Over zijn eigen afscheid denkt Steven ook wel na. Het belangrijkste vindt hij dat zijn kinderen eerst goed opgroeien. Net als zijn moeder hoopt hij ooit in zijn geboorteland Suriname begraven te worden.



De kist
De Kist: Paul Blokhuis

Demissionair staatssecretaris Paul Blokhuis verloor in 2018 zijn dochter Julia (18). Koken was haar passie. Bewust afscheid nemen van hun dochter kon niet. De laatste keer dat ze met haar spraken, wisten ze niet hoe ernstig de situatie was. De deksel op haar kist plaatsen noemt hij het moeilijkste moment van zijn leven. Blokhuis vindt troost in het geloof. Hij is ervan overtuigd dat hij zijn dochter fysiek zal terugzien en weer een knuffel kan geven. Het medeleven van mensen ervaart hij als een arm van God om hem en zijn gezin heen.



De kist
De Kist: Sacha de Boer

De moeder van fotograaf en voormalig journaalpresentator Sacha de Boer overleed op 55-jarige leeftijd. Haar overlijden, als gevolg van een hartaanval, kwam plotseling. De abrupte dood van haar moeder maakte Sacha ervan bewust hoe belangrijk het is om in het nu te leven. Mede daardoor besloot ze haar baan als presentator bij de NOS op te zeggen en te kiezen voor de fotografie. In de periode na haar moeders dood vroeg ze zich af hoe haar moeder haar eigen dood had ervaren. Ze kreeg de kans om die vraag te stellen toen ze haar moeder terugzag in een droom.



De kist
De Kist: George Baker

Hij ziet de dood als het begin van een nieuwe reis: Hans Bouwens, beter bekend als zanger George Baker. Dé man achter de wereldhits Una Paloma Blanca en Little Green Bag. Hans kwam vaak met de dood in aanraking. Zijn vader, een Italiaanse soldaat, sneuvelde al voor Hans geboren was. Zijn opa en oma, bij wie hij in huis woonde, stierven ook jong en later waakte hij aan het sterfbed van zijn moeder. Maar het zwaarste verlies was dat van zijn dochtertje van drie maanden. Je kunt niet eenzamer zijn dan na de dood van je kind, beschrijft hij. De zanger gelooft dat hij zijn dierbaren straks zal terugzien. Een troostrijke gedachte.



De kist
De Kist: Paul de Munnik

Op de dag dat zijn moeder overleed, stond zanger en muzikant Paul de Munnik (50) 's avonds op het podium. Zijn moeder had alzheimer. Toen zijn vader vijftien jaar eerder overleed aan hartfalen, had Paul daar meer moeite mee, omdat het plotseling was. Hij denkt nog vaak aan zijn vader, bijvoorbeeld dat hij zo blij kon zijn. Hij zou graag wat meer als zijn vader willen zijn en het stille geluk willen kennen, maar de tijd begint wel te dringen. Juist vanwege de eindigheid moet je zorgen dat het leven hier goed is, voor jezelf en anderen. 'Dit is wat we hebben. Hopelijk mogen we daarna verder. Maar dat zien we in de tweede ronde dan wel weer.'



De kist
De Kist: Heleen van Royen

Toen schrijfster Heleen van Royen (55) dertien jaar was, maakte haar vader een eind aan zijn leven. Ze ging niet naar zijn uitvaart, omdat ze boos was. Hij was weggegaan zonder afscheid te nemen. Zijn graf bezocht ze nooit. Pas in 2018 veranderde dat, toen haar demente moeder op 87-jarige overleed, in het bijzijn van Heleen. Toen haar moeder was overleden, besloot ze haar vader te herbegraven, bij haar moeder in het graf. Daardoor kon ik ze wel afscheid van hem nemen. Dat haar vader en moeder nu samen onder dezelfde steen liggen, vindt Heleen een fijn idee. Ze komt graag bij het graf, bijvoorbeeld om te vertellen dat ze oma is geworden.



De kist
De Kist: Edwin Rutten

'Het voelt alsof ik in de lente van mijn leven zit', zegt Edwin Rutten lachend, al wordt hij nu wel steeds meer met zijn neus op de eindigheid ervan gedrukt. Terugkijkend op dat leven ervaart Edwin vooral de vreugde van de ouderdom. 'Waarbij je af en toe in de achteruitkijkspiegel kijkt en concludeert: Het was heel mooi.' Soms was die achteruitkijkspiegel wat beslagen, bijvoorbeeld toen zijn goede vriend en 'makker' Rogier van Otterloo overleed. Of zijn vader en daarna zijn moeder, die dement was. Hoewel dat al jaren terug gebeurde, slijten de pijn en het verdriet niet. De dood van vrienden en zijn ouders doet Edwin ook vooruitkijken.



De kist
De Kist: Tygo Gernandt

'Het leven? Bij mij is dat filmen, op een set staan en proberen zoveel mogelijk mooie rollen te spelen. En iemand anders zijn, wat ik veel beter kan dan mezelf zijn soms', vertelt acteur Tygo Gernandt (46), bekend van talloze films en tv-series. Met Kefah praat hij onder meer over de dood van zijn vader, zo'n twaalf jaar geleden, in wie hij zich erg herkent. Tygo vertelt daarnaast over de keren dat hij zelf de dood in de ogen keek, onder meer na een heftig ongeluk. Bij de dood komt ook de gedachte aan rust bij hem op. 'Ik vind het leven best wel een gedoetje. De dood is rust, het einde van dat gedoetje.'



De kist
De Kist: Marc van der Linden

Royaltyjournalist Marc van der Linden (51) was in de zomer van 2020 ineens zelf nieuws, omdat hij in coma in het ziekenhuis lag. Zijn moeder had een 'onderbuikgevoel' dat er iets mis was met haar zoon, liet zijn deur openbreken en vond Marc, liggend op de grond. Hij vertelt hoe zijn familie dag en nacht waakte bij zijn bed, omdat er een kans bestond dat Marc het niet zou halen. Pas in de weken erna drong het tot hem door hoe dicht hij bij de dood was geweest. Wanneer het einde alsnog komt, weet Marc al waar hij wordt begraven: in het familiegraf op de begraafplaats bij de Heilig Hartkerk in Vught, bij zijn 'geweldige' grootvader.



De kist
De Kist: Esther Vergeer

Hoeveel tegenslag kan iemand aan in zijn leven? Veel, weet ex-rolstoeltennisster Esther Vergeer (39) uit ervaring. Als kind krijgt ze drie keer een hersenbloeding door een afwijking in haar bloedvatenstelsel en raakt ze op haar achtste verlamd. Ze kan door haar bloedvatenafwijking zelf niet zwanger worden. En een jaar geleden hoort Esther dat ze borstkanker heeft. Echt bang om dood te gaan is ze niet geweest. Wel boos en gefrustreerd, als het anders dan verwacht toch mis zou gaan.



De kist
De Kist: Lenny Kuhr

Als zangeres Lenny Kuhr (70) denkt aan dierbaren die haar ontvallen zijn, heeft ze vaak een glimlach op haar gezicht. Zoals bij haar vader, die enkele jaren terug overleed. Ze vindt het missen van mensen mooi, beschrijft ze tegenover Kefah Allush. Zo kan Lenny al een tijdlang haar kinderen die in Israël wonen niet zien, vanwege de coronacrisis. Met Kefah praat de zangeres onder meer over het overlijden van haar beide ouders en van haar voormalige partner Herman. Lenny Kuhr werd in 1969 internationaal beroemd met haar lied De Troubadour, waarmee ze het Eurovisie Songfestival won. Met haar theaterprogramma's treedt ze nog steeds op.



De kist
De Kist: Peter Heerschop

Peter Heerschop vertelt over een moment in zijn leven dat hij zelf dacht dat hij dood zou gaan vanwege een probleem met zijn hart. 'Ik lag in het ziekenhuis en had vrede met de gedachte aan doodgaan. Toen kwam mijn dochter - toen 12 - binnen die hard huilde. En ik dacht: het is helemaal niet goed zo! Ik moet nog veel doen voor haar en anderen.' Dit jaar werd Peter Heerschop zestig, midden in de coronacrisis. 'In deze coronatijd ben ik op zoek naar zorgeloosheid, onbevangenheid. Ik ga meer wandelen met mensen, eten met vrienden. Ik wil zorgen dat ik iets voor anderen kan betekenen.'



De kist
De Kist: Martine van Os

In deze coronatijd denkt ze extra na over de dood. Dat vertelt Omroep MAX-presentator Martine van Os, vooral bekend van kijkcijferhit 'We zijn er bijna!' en 'Tijd voor MAX'. Ze kan slecht tegen afscheid nemen, weet ze van zichzelf. Vooral het overlijden van haar moeder, vijf jaar geleden, viel haar zwaar. Ook vertelt ze over haar vader, die al in 1995 onverwachts stierf. Martine beschrijft zichzelf als een echt gevoelsmens, die graag mensen om zich heen heeft en bij wie emoties vaak heftig binnenkomen. Soms is dat met haar werk wel onhandig. Ze huilt gemakkelijk. Maar liever dit dan gevoelloos door het leven gaan.



De kist
De Kist: Marlijn Weerdenburg

Al op jonge leeftijd krijgt actrice en zangeres Marlijn Weerdenburg (37) te maken met de dood. Op haar zestiende voelt ze plotseling een intense drang om naar haar ernstig zieke opa Teun toe te gaan. Ze volgt haar instinct en zit een paar uur later aan zijn sterfbed, samen met haar oma, moeder en zus. Hem te zien sterven is voor Marlijn een 'bovennatuurlijke' ervaring. In 2016 wordt Marlijn opnieuw geconfronteerd met de dood, maar op een andere manier. Haar vader blijkt kanker te hebben. Marlijn is 'doodsbang' dat ze haar vader zal verliezen. Tegelijkertijd werkt zijn ziekte als een katalysator voor de presentatrice, die tot dan toe graag zaken voor zich uit schuift. Ze beseft dat ze moet gaan leven, en wel nu. Zo maakt ze 'eindelijk' haar eigen theaterprogramma met Nederlandstalige liedjes. Ook durft ze te kiezen voor de liefde, en voor kinderen. Haar zoontje vernoemt ze naar haar geliefde opa Teun.



De kist
De Kist: Ellen ten Damme

'Mijn vader is drie jaar geleden overleden. Ik zag mezelf toen onverwachts in de spiegel en dacht: zo ziet dat eruit, echt verdriet. Die blik kende ik niet van mezelf', vertelt zangeres en actrice Ellen ten Damme (53). Zelf kreeg ze twee keer de diagnose kanker, waarbij het tot haar doordrong dat het zomaar afgelopen kon zijn. Deze ervaring maakte haar leven uiteindelijk alleen maar beter, vindt ze. Over haar eigen uitvaart denkt ze liever niet na. 'Maar ik vind Zorgvlied in Amsterdam wel een heel mooie begraafplaats. Of ik zou bij mijn familie bijgezet willen worden. Of ergens uitgestrooid worden over een mooi veldje waar dan weer appelbomen gaan groeien. Ik kan nooit kiezen.'



De kist
De Kist: Han Peekel

De afgelopen vier jaar was presentator en tv-producent Han Peekel (73) meerdere keren bang voor de dood. De man die vooral bekend werd door zijn vlinderstrik en Wordt Vervolgd, een programma over strips en tekenfilms, werd enkele jaren geleden plotseling ernstig ziek. Terwijl zijn vrouw Thea aan kanker leed, lag Han Peekel in coma. Toch vreesde hij niet voor zijn eigen leven, maar voor dat van zijn vrouw. Ze had te horen gekregen dat ze nog maar weinig tijd zou hebben. Amper bijgekomen van het verlies van zijn grote liefde, bleek zijn dochter vier maanden later een ernstige vorm van beenmergkanker te hebben. Tegen de tijd dat Han Peekel zelf zal sterven, denkt hij naar 'een bourgondische wijngaard te gaan met een lange tafel, veel muziek, mooie kunst en goede gesprekken, waar Thea ook is'. Maar voorlopig hoopt hij die reis nog even niet te hoeven maken.



De kist
De Kist: Rachel Rosier

Rachel Rosier (30) is de stoere presentator van populaire kinderprogramma's als Checkpoint en Topdoks. Ze praat met Kefah Allush over de dood, iets waar ze ondanks haar jonge leeftijd regelmatig over nadenkt. Bang is ze er niet voor. Rachel kwam in haar eigen leven verschillende keren van zeer nabij in aanraking met de dood. Haar broer overleed op zijn veertiende, toen Rachel elf jaar was. En haar moeder was vijftig toen ze na een lang ziekbed stierf. Het waren traumatische gebeurtenissen die bepalend voor haar leven bleken. Het rouwen viel haar zwaar. Na de dood houdt het niet op, gelooft Rachel. 'Maar hoe de hemel eruitziet, dat weet ik niet.'



De kist
De Kist: Peter Plasman

Peter Plasman is een van de bekendste strafrechtadvocaten van Nederland. Met Kefah Allush gaat hij het gesprek over leven en dood. Nog nooit werd Plasman zo direct en intens met de dood geconfronteerd als bij het overlijden van zijn broer, enkele jaren terug, ten gevolge van longfibrose. Hij was de enige met wie Plasman zijn geschiedenis deelde. Die geschiedenis kenmerkte zich onder meer door een moeder die geen emotionele band met haar kinderen wist op te bouwen en in Peters vroege tienerjaren grotendeels uit zijn leven verdween. Zijn vader werd voor het werk voortdurend overgeplaatst. Ook met hem voelde hij geen band. Plasmans beide ouders stierven op hoge leeftijd. Over zijn eigen afscheid denkt hij niet te veel na.



De kist
De Kist: Jan des Bouvrie

'Ik kijk af en toe eens om en denk dan: 'Wat een prachtig leven heb ik gehad! Ik hoop dat alles wat nog komt, net zo mooi is.' Aldus de meest bekende interieurontwerper van Nederland, Jan des Bouvrie (77), vermaard om zijn witte strakke interieurs. Nog altijd is hij verknocht aan zijn werk. Dat is ook hoe hij straks herinnerd wil worden: de man die Nederland anders heeft leren wonen. 'Dat vind ik ook echt. Als je ziet hoe verschrikkelijk en somber het vroeger was.' Bang voor de dood is hij niet. Ook niet na de constatering van prostaatkanker enkele jaren terug: 'Ik ben er vooral mee bezig dat ik daar niet aan overlijd. Bij ellende in het leven heeft positiviteit me altijd gered.' Eén ding weet hij al wel. Hij hoeft later niet zo nodig in een witte kist. 'Dat vind ik zo gemakkelijk. Tuurlijk ligt Jan in een witte kist! Ach, ik denk er nog niet over. Als ik maar niet in jullie kist hoef.'



De kist
De Kist: John de Wolf

Voor oud-profvoetballer John de Wolf is 2020 een bijzonder jaar. Hij hoopt 58 te worden, de leeftijd waarop zijn vader overleed. 'Dat is natuurlijk wel een dingetje', zegt hij in gesprek met Kefah Allush. Toen zijn vader overleed, was John net te laat om afscheid te kunnen nemen. 'Daar heb ik heel lang problemen mee gehad. Ik snapte niet waarom hij niet op mij gewacht had. Maar de laatste jaren heb ik er meer vrede mee gekregen.' Het gemis is nog altijd groot, maar wel minder dan in de eerste jaren na zijn overlijden. 'Ik kon het toen geen plek geven. Daarom ben ik ook gestopt met voetballen. Maar ook nu nog word ik emotioneel als ik aan mijn vader denk. Het was een fantastische, liefdevolle pa.' Recent heeft John zijn moeder naar een verpleeghuis moeten brengen, omdat ze dement wordt. Over haar naderende dood wil hij liever nog niet nadenken. 'Het lijkt me verschrikkelijk, als je allebei je ouders kwijt bent. Daarom geniet ik er nu nog van, dat ze er nog is.'



De kist
De Kist: Tineke de Nooij

Vrolijkheid en optimisme kleuren haar karakter, zegt ze zelf. Maar Tineke de Nooij (78) belandde in een diep dal na de dood van haar man Peter in 2018. 'Tot mijn verbazing ging het een hele tijd slecht met me', vertelt Tineke. 'Mijn man heeft zoveel jaar in het verpleeghuis gezeten, het was een lijdensweg. Ik dacht dus dat het een opluchting zou zijn. Maar na zijn dood had ik geen zin meer om mijn bed uit te gaan. Ik had nergens zin meer in en dacht: laat maar zitten.' Langzaam krabbelde ze weer op, beschrijft ze. 'Ik ben wel oud en krakkemikkig, maar ik heb fantastisch leuk werk, te gekke kinderen en heel fijne vrienden. Er komt een moment dat je dat ineens weer ziet.' Ze breekt een lans voor zelfbeschikking waar het gaat om de dood, al beseft ze tegelijkertijd hoe lastig dit is. 'Tot in den treure leg ik mijn kinderen uit wat ik wil. Maar stel dat ik gevonden word met een hersenbloeding en niet meer weet wie ik ben. Denk je dat mijn kinderen dan zeggen: Laat maar zitten?' Tineke de Nooij was de eerste vrouwelijke dj van Nederland en presenteerde verschillende succesvolle radio- en tv-programma's. Gedurende haar carrière won ze diverse belangrijke vakprijzen.



De kist
De Kist: Diederik Jekel

Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar twee dagen later pas weer uit te komen. 'Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen', vertelt hij aan Kefah Allush. Dat besef dringt opnieuw tot Diederik door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. 'Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.' Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. 'Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.' Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. 'Want ik ga er toch niet bij zijn.'



De kist
De Kist: Liz Snoijink

Als actrice moest Liz Snoijink regelmatig sterven op het toneel of op de filmset. In het echte leven stierf haar vader in haar armen en eindigde haar moeder diep dement. Met Kefah Allush praat ze onder andere over het pijnlijke stervensproces van haar beide ouders. Over haar vader, die ook in de laatste fase nog aan het leven hing en voor wie de grenzen van euthanasie steeds verder opschoven. En over haar moeder, die ze zag lijden. 'Ze was zichzelf totaal kwijt. Ik vond het verschrikkelijk om haar zo te zien. Ik was er heel boos over.' Ze mist haar ouders nog iedere dag, vertelt ze. 'Je wilt dingen met hen delen. Ik voel mijn ouders in mij.' Over haar eigen eindigheid denkt Liz Snoijink ook regelmatig na. 'Ik ben 64, over the hill', zegt ze daarover. 'Ik voel het hek. Tijd wordt kostbaar, maar ik hoop dat het nog lang duurt.'



De kist
De Kist: Barrie Stevens

Veel met de dood is danser, choreograaf en acteur Barrie Stevens (75) momenteel niet bezig. Maar toen hij enkele jaren terug de diagnose prostaatkanker kreeg, was dat wel anders. 'Toen dacht ik: als dit het bestaan is, mag het voor mij afgelopen zijn. Alles was zo somber, zo zwart. Mijn moeder was overleden, mijn vader was heel erg ziek en moest naar een verpleeghuis. Ik vond het heel pittig om het allemaal een plek te geven.' Die periode heeft hem realistisch gemaakt, vertelt Barrie aan presentator Kefah Allush: 'Vroeger wilde ik beroemd worden en in een sprookje leven. Maar nu werd ik met mezelf geconfronteerd en voelde ik de eenzaamheid.' Hij praat over het overlijden van zijn beide ouders en de dood van acteur Leen Jongewaard, die hij de liefde van zijn leven noemt. 'De vader en de moeder die ik thuis soms niet had. Dat was hij.' Daarnaast spreekt hij openhartig over de hunkering die hij voelt om gezien en geliefd te worden, wat deels lukt via zijn werk op het podium. 'Ik denk dat ik daar enorm naar verlang. Dat is de kern van alles in mijn leven. Maar een zekere mate van eenzaamheid is altijd bij mij.'



De kist
De Kist: John de Wolf

Voor oud-profvoetballer John de Wolf is 2020 een bijzonder jaar. Hij hoopt 58 te worden, de leeftijd waarop zijn vader overleed. 'Dat is natuurlijk wel een dingetje', zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush. Toen zijn vader overleed, was John net te laat om afscheid te kunnen nemen. 'Daar heb ik heel lang problemen mee gehad. Ik snapte niet waarom hij niet op mij gewacht had. Maar de laatste jaren heb ik er meer vrede mee gekregen.' Het gemis is nog altijd groot, maar wel minder dan in de eerste jaren na zijn overlijden. 'Ik kon het toen geen plek geven. Daarom ben ik ook gestopt met voetballen. Maar ook nu nog word ik emotioneel als ik aan mijn vader denk. Het was een fantastische, liefdevolle pa.' Recent heeft John zijn moeder naar een verpleeghuis moeten brengen, omdat ze dement wordt. Over haar naderende dood wil hij liever nog niet nadenken. 'Het lijkt me verschrikkelijk, als je allebei je ouders kwijt bent. Daarom geniet ik er nu nog van, dat ze er nog is.'



De kist
De Kist: Bert Visscher

Nadenken over de dood doet cabaretier Bert Visscher liever niet te veel. 'Laat de dood de tering krijgen', zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush. Toch kan hij er soms niet omheen, bijvoorbeeld als zijn moeder overlijdt. 'Ik heb toen flink liggen janken. Ik vond het verschrikkelijk en zo oneerlijk. Ze was nog maar 68 jaar, veel te jong.' Zijn vader overlijdt zes jaar later. Bert is op dat moment in Italië en kan niet op tijd terug zijn. Dat zit Bert nog altijd dwars. 'Ik had hem nog een keer in de ogen willen kijken, zijn hand willen vasthouden.' Die nacht gebeurt er iets wonderlijks: in zijn slaap slaakt hij een oerkreet van verdriet. 'Ik had nog dagenlang last van mijn keel.' Vorig jaar werd de komiek met zijn eigen kwetsbaarheid geconfronteerd. Hij kreeg last van paniekaanvallen. Medicijnen, gesprekken met een psycholoog en een minder volle agenda hielpen hem er weer bovenop. 'Ik besef nu terdege dat ik breekbaar kan zijn.' Als hij dan toch moet nadenken over hoe hij het liefste dood zou willen gaan, is er wel een favoriet scenario. 'Op Schiermonnikoog, zittend op een bankje, uitkijkend over zee, met een glaasje Merlot in de hand.'



De kist
De Kist: Tineke de Nooij

Vrolijkheid en optimisme kleuren haar karakter, zegt ze zelf, maar Tineke de Nooij (78) belandde na de dood van haar man Peter in 2018 in een diep dal. 'Tot mijn verbazing ging het een hele tijd slecht met me', vertelt Tineke. 'Mijn man heeft zoveel jaar in het verpleeghuis gezeten, het was een lijdensweg. Ik dacht dus dat het een opluchting zou zijn, maar na zijn dood had ik geen zin meer om mijn bed uit te gaan. Ik had nergens zin meer in en dacht: laat maar zitten.' Langzaam krabbelde ze weer op, beschrijft ze. 'Ik ben wel oud en krakkemikkig, maar ik heb fantastisch leuk werk, te gekke kinderen en heel fijne vrienden. Er komt een moment dat je dat ineens weer ziet.' Ze breekt een lans voor zelfbeschikking waar het gaat om de dood, al beseft ze tegelijkertijd hoe lastig dit is. 'Tot in den treure leg ik mijn kinderen uit wat ik wil. Maar stel dat ik gevonden word met een hersenbloeding en niet meer weet wie ik ben. Denk je dat mijn kinderen dan zeggen: 'Laat maar zitten?' Tineke de Nooij was de eerste vrouwelijke dj van Nederland en presenteerde verschillende succesvolle radio- en tv-programma's. Gedurende haar carrière won ze diverse belangrijke vakprijzen.



De kist
De Kist: Gers Pardoel

'Je staat hier 47 jaar te vroeg met die kist', reageert rapper Gers Pardoel als Kefah Allush met zijn bekende gele Fiat en kist komt aanrijden. 'Ik denk namelijk dat ik 85 word.' Pardoel, die in 2011 doorbrak met zijn hit 'Ik neem je mee', was nog maar zeventien toen hij zijn moeder aan kanker verloor. 'Mijn moeder was negen maanden ziek en helemaal afgetakeld. Hoe erg je je moeder daarna ook mist, ze was wel bevrijd', vertelt hij hierover. Het zorgde er ook voor dat hij niet langer bang was voor de dood. 'Ik vond de dood altijd heel beangstigend. Toen ik haar zag overlijden, zag ik de totale rust. Het was gewoon heel vredig. En ik dacht: als ik doodga, kom ik weer bij haar terecht. Dus dat is goed.' Zijn verdriet schreef hij van zich af in zijn liedjes. Daarbij ging het ook over de relatie met zijn vader, die stevig onder druk kwam te staan. 'Ik was echt heel boos en ik schold zonder remmen. Maar mijn vader was ook aan het rouwen. Hij miste mijn moeder ook en hij probeerde er het beste van te maken. Via het nummer 'Dankbaarheid' bood ik mijn excuus aan.'



De kist
De Kist: Diederik Jekel

Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar pas twee dagen later weer uit te komen. 'Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen', vertelt hij aan Kefah Allush. Dat besef dringt opnieuw tot Diederik Jekel door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. 'Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.' Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. 'Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.' Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. 'Want ik ga er toch niet bij zijn.'



De kist
De Kist: Berdien Stenberg

'Dit is het begin van het einde. Ik ga dood, binnen afzienbare tijd.' Dat is het eerste wat fluitiste Berdien Stenberg dacht toen ze tien jaar geleden de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. De muzikante, die wereldberoemd werd met het nummer Rondo Russo, vertelde niemand dat ze ziek was, op een handjevol naasten na. 'Op die manier kon ik gewoon mijn dingen blijven doen. Als je de ziekte met iedereen deelt, wil iedereen zijn medeleven tonen. Dat maakt dat je je de hele dag patiënt voelt.' Toen na een jaar alle behandelingen achter de rug waren, werd ze bang. 'Wat nou als het terugkomt? Ik werd een hypochonder. Bij ieder hoestje dacht ik: oh, nou zit het in mijn longen. Die angst vrat aan mij.' Schrijven hielp haar om met de angst te leren omgaan. Dat resulteerde in het boek 'Hallo allemaal, mijn moeder die is kaal', over het jaar waarin ze borstkanker had. Een van de belangrijkste lessen die ze heeft geleerd van haar ziekte, is 'dat je als een gek moet leven'. 'Mens, leef! Vandaag is vandaag, nu duurt maar even, en morgen is nog maar de vraag.'



De kist
De Kist: Freek de Jonge

Het verlies van kinderen loopt als een rode draad door het leven van cabaretier Freek de Jonge. Zijn ouders verloren een tweeling, kort na de geboorte. Freeks zoon Jork overleed plotseling toen hij drie maanden oud was. En op 7-jarige leeftijd stierf zijn kleindochter Maggie, als gevolg van een aangeboren hartkwaal. 'Dat was heel, heel ingrijpend', vertelt Freek de Jonge aan Kefah Allush. Op een of andere manier greep haar dood hem meer aan die van zijn eigen zoon. 'Ze was mijn eerste kleinkind, zeer open en levendig. Een engeltje dat even naar de aarde was gestuurd om liefde en geluk te brengen.' Zijn verdriet zette hij om in een prachtig liedje. 'Naar wie gaat mijn verdriet? Met wie kan ik erover praten? Wie wil mijn zorgen kennen, en wie niet?', draagt Freek de Jonge voor. Met zijn eigen dood zou de cabaretier wel vrede hebben. Hij heeft een 'schitterend' leven gehad, waar hij 'dik tevreden' mee is. Maar klaar met het leven? Dat is hij op zijn 75e nog lang niet. 'Ik denk niet dat ik het definitieve woord gesproken heb als ik mijn ogen sluit. Ik blijf natuurlijk ergens midden in een zin steken. En dat was het dan.'



De kist
De Kist: Liz Snoijink

Als actrice moest Liz Snoijink regelmatig sterven op het toneel of op de filmset. In het echte leven stierf haar vader in haar armen en eindigde haar moeder diep dement. Met Kefah Allush praat ze onder andere over het pijnlijke sterfproces van haar beide ouders. Over haar vader, die ook in de laatste fase nog aan het leven hing en voor wie de grenzen van euthanasie steeds verder opschoven. En over haar moeder, die ze zag lijden. 'Ze was zichzelf totaal kwijt. Ik vond het verschrikkelijk om haar zo te zien. Ik was er heel boos over.' Ze mist haar ouders nog iedere dag, vertelt ze. 'Je wilt dingen met hen delen. Ik voel mijn ouders in mij.' Over haar eigen eindigheid denkt Liz Snoijink ook regelmatig na. 'Ik ben 64, over the hill', zegt ze daarover. 'Ik voel het hek. Tijd wordt kostbaar, maar ik hoop dat het nog lang duurt.'



De kist
De Kist: Bob Fosko

Slokdarmkanker, met uitzaaiingen naar onder meer de lever. Niet meer te genezen. Die diagnose kreeg Bob Fosko, zanger van de Raggende Manne, in januari 2019 voor zijn kiezen. Bang voor de dood is hij niet, vertelt hij in De Kist aan Kefah Allush. 'Ik heb geen moeite om het te accepteren. Het is confronterend, maar ik heb er geen verdriet van.' Heel oud worden was niet iets wat hij altijd al wilde, geeft Fosko aan. En hij heeft zoveel mooie momenten in het leven meegemaakt dat hij zich vooral dankbaar voelt. 'Ik word ondergedompeld in liefde. We doen leuke dingen samen. Mijn vrouw en kinderen geeft het troost dat ik er niet te zwaar aan til.' De zanger en acteur vertelt ook over de periode dat zijn vrouw Vera te horen kreeg dat ze kanker had, enkele jaren geleden. Zij kwam de ziekte te boven. Bob Fosko: 'Alleen verder moeten, was toen mijn grootste angst. Zij is mijn anker. We hebben nu intense momenten met elkaar. Maar we praten nog niet heel diep over dat zij straks alleen door moet.' Omarm je lot, hoe moeilijk dat soms ook is, wil hij anderen meegeven. 'Ik denk dat ik straks voortbesta in wat ik heb gezegd en gezongen. Na de dood houdt het op, denk ik. Maar ik heb daar geen verdrietige gevoelens bij. Ik heb een mooi leven gehad.'



De kist
De Kist: Peter van Uhm

Een dag was Peter van Uhm Commandant der Strijdkrachten toen zijn zoon Dennis tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Inmiddels is dit meer dan tien jaar geleden. Van Uhm vertelt hoe de rouw zich ontwikkelde bij hem en zijn gezin. Elkaar de ruimte geven om met het verlies om te gaan, zonder elkaar los te laten: die gedachte stond steeds centraal. Dennis is nog altijd zeer aanwezig in hun leven. In de periode na de dood van zijn zoon ontving Van Uhm tassen vol kaarten en brieven om hem en zijn gezin een hart onder de riem te steken, maar hij heeft nog steeds niet de moed gehad ze te lezen.



De kist
De Kist: Corry Konings

Corry Konings zit nu vijftig jaar in het vak en nog steeds staat ze veelvuldig op het podium. Corry Konings had een veelbewogen jeugd. Ze kon niet bij haar ouders wonen, groeide op bij haar oom en tante en moest op zestienjarige leeftijd een abortus ondergaan. Later herstelde Corry het contact met haar beide ouders. Over de laatste weken in het leven van haar moeder vertelt ze: 'Ik wilde zoveel mogelijk bij haar zijn. Mijn moeder had van die witte memoblaadjes die ik vond, briefjes aan Onze Lieve Heer: Zou je me willen helpen? Die heb ik allemaal bewaard.' Haar recente deelname aan Expeditie Robinson gaf een nieuwe impuls aan haar carrière. 'In één keer ben je weer populair, ook bij jonge kinderen. Wat is dat mooi om nog mee te mogen maken.'



De kist
De Kist: Klaas van der Eerden

Niets is zo erg als een kind verliezen. Met dat besef leeft komiek en presentator Klaas van der Eerden al zijn hele leven, vertelt hij aan Kefah Allush. Klaas wordt geboren nadat een oudere broer verdrinkt in de sloot voor het ouderlijk huis. Het is een ervaring die zijn hele leven kleurt. 'Ik vergelijk alle pijn die ik in het leven ben tegengekomen met de pijn die mijn ouders hebben gehad. Als ik iets naars meemaak, denk ik altijd: Dit is niet zo erg als een kind verliezen.' Deze gedachte heeft hij ook als zijn vrouw haar borsten en eierstokken preventief moet laten verwijderen. Het leidt tot verwijdering en zelfs tot een huwelijkscrisis. 'Wij dachten dat we het meest ideale stel waren van de hele wereld. Totdat dit gebeurde. Zij ging totaal anders met het verdriet over de situatie om dan ik.' Een jaar zijn Klaas en zijn vrouw uit elkaar. 'Uiteindelijk hebben we elkaar weer gevonden en heeft de situatie ons zelfs dichter bij elkaar gebracht.'



De kist
De Kist: Jan des Bouvrie

'Ik kijk af en toe eens om en denk dan: Wat een prachtig leven heb ik gehad! Ik hoop dat alles wat nog komt, net zo mooi is.' Aldus de meest bekende interieurontwerper van Nederland, Jan des Bouvrie (77), vermaard om zijn witte, strakke interieurs. Nog altijd is hij verknocht aan zijn werk. Dat is ook hoe hij straks herinnerd wil worden: de man die Nederland anders heeft leren wonen. 'Dat vind ik ook echt. Als je ziet hoe verschrikkelijk en somber het vroeger was.' Bang voor de dood is hij niet. Ook niet na de constatering van prostaatkanker enkele jaren terug: 'Ik ben er vooral mee bezig dat ik daar niet aan overlijd. Bij ellende in het leven heeft positiviteit me altijd gered.' Een ding weet hij al wel: hij hoeft later niet zo nodig in een witte kist. 'Dat vind ik zo gemakkelijk. Tuurlijk ligt Jan in een witte kist! Ach, ik denk er nog niet over. Als ik maar niet in jullie kist hoef.'



De kist
De Kist: Carly Wijs

Er is een rol die actrice Carly Wijs tot nu toe steeds heeft geweigerd. 'Ik wil niet de moeder van het dode kind spelen', vertelt ze aan presentator Kefah Allush. 'Dat is puur bijgeloof.' Vooral de dood van haar tien jaar oudere broer heeft diepe indruk gemaakt op Carly. Hij was 55 toen hij kanker kreeg en overleed drie jaar later. Met name zijn laatste levensfase is haar bijgebleven. 'Zijn dood was een opluchting, want het was een lange weg. Maar hij wilde het zo.' Het heeft haar ook iets geleerd over de regie in de laatste levensfase. Haar broer wilde geen euthanasie of palliatieve sedatie om zijn leed te verzachten. 'Volstrekt duidelijk moet zijn dat degene die het ondergaat de regie moet hebben. Je hebt het recht om gillend en schreeuwend naar het einde te gaan. Ook al is dat niet fijn voor de mensen eromheen die ernaar moeten kijken.' Heeft het overlijden van haar broer haar iets geleerd over haar eigen dood? 'Nee, je weet het niet tot het moment dat het zover is. Het is net als met bevallen. Vooraf heb je er ideeën over, maar als je eenmaal aan het bevallen bent, heb je weinig gedachten meer, hoor.'



De kist
De Kist: Dave von Raven

'Ik raakte in shock, dacht: nú ga ik. Ik dacht echt dat ik doodging', aldus Dave von Raven, ras-Rotterdammer en zanger van The Kik, over de schrik van zijn leven. Hij is aan het werk in zijn geluidsstudio als een deel van zijn lichaam het plotseling opgeeft. Een oorzaak wordt niet gevonden, maar deze ervaring vormt wel een wake-upcall voor hem. Hij laat de stadse drukte van Rotterdam achter zich en verhuist naar een klein dorp op Goeree-Overflakkee. Verder gaat de sterke drank in de ban en besluit Dave gezonder te gaan leven. Met de dood komt hij voor het eerst echt in aanraking als protestzanger Armand doodgaat, met wie hij net een periode intensief heeft samengewerkt. Of er leven is na de dood, weet Dave niet voor zichzelf. 'Maar ik sluit het niet uit. En dat vind ik een heel geruststellende gedachte.'



De kist
De Kist: Peter van Uhm

Een dag was Peter van Uhm Commandant der Strijdkrachten toen zijn zoon Dennis tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Inmiddels is dit meer dan tien jaar geleden. Van Uhm vertelt hoe de rouw zich bij hem en zijn gezin ontwikkelde. Elkaar de ruimte geven om met het verlies om te gaan, zonder elkaar los te laten, die gedachte stond steeds centraal. Dennis is nog altijd zeer aanwezig in hun leven. In de periode na de dood van zijn zoon ontving Van Uhm tassen vol kaarten en brieven om hem en zijn gezin een hart onder de riem te steken, maar hij heeft nog steeds niet de moed gehad ze te lezen.



De kist
De Kist: Tim Overdiek

Elke dag denkt voormalig NOS-correspondent Tim Overdiek aan de dood. Negen jaar geleden overleed zijn vrouw nadat ze werd aangereden door een motoragent. Opeens was Overdiek weduwnaar en moest hij zijn twee zoons vertellen dat hun moeder was overleden. 'Dit ga ik wel even fixen', dacht hij optimistisch. Maar dat viel tegen. 'Dit is niet op te lossen.' Over dat eerste, moeilijke jaar na Jennifers dood schreef hij een boek: Tranen van liefde. Zonder censuur. Nu, negen jaar later, coacht Overdiek mensen die moeten leren omgaan met verlies. 'Heel lang heb ik mijn identiteit ontleend aan mijn beroep, maar mijn werk is lang niet meer het belangrijkste.' Hoewel hij inmiddels niet meer hoeft te huilen, maar kan lachen als hij naar een foto van Jennifer kijkt, denkt Overdiek elke dag aan de dood. 'Om voller van de dag te kunnen genieten. Want het kan zomaar over zijn.'



De kist
De Kist: Euvgenia Parakhina

'Eng!' Dat zegt danseres Euvgenia Parakhina na een eerste blik op de kist waarmee Kefah Allush haar komt opzoeken. Het voormalige jurylid van So You Think you Can Dance groeide op in een appartementencomplex in de Russische stad Gorki. Als iemand overleed, werd de bovenkant van het kistdeksel in de portiek gezet. En die gewoonte heeft een diepe indruk nagelaten. De dood van Euvgenia's vader in 1988 roept tot op heden veel emotie op. Hoewel vader Parakhina het gezin verliet toen Euvgenia nog maar een baby was, heeft hij een beslissende rol in haar leven gespeeld. Nadat zijn dochter haar eindexamen had gehaald, stapte hij met haar in de trein naar Moskou om ervoor te zorgen dat ze in de hoofdstad een dansopleiding kon gaan volgen. Dat is meteen ook het laatste wat haar vader voor haar heeft kunnen doen. Op de dag van zijn terugkeer uit Moskou belandde hij met kanker in het ziekenhuis om er niet meer uit te komen. Na zijn dood, die Euvgenia op honderden kilometers afstand voorvoelde, had ze liever niet in de kist gekeken. Van de mooie, atletische man van weleer was nauwelijks iets over. Euvgenia Parakhina gaat regelmatig naar Rusland en bezoekt dan altijd het graf van haar vader, om hem over het kleinkind te vertellen dat hij niet gekend heeft en hulp te vragen in situaties waar ze zich geen raad mee weet. Als ze de begraafplaats verlaat voelt ze zich lichter en kan ze de hele wereld weer aan. Over haar eigen dood wil Euvgenia niet nadenken. Ze weet zelfs niet of ze in Rusland of in Nederland begraven wil worden. Die vraag schuift ze liever weg: ze wil nog te graag leven.



De kist
De Kist: Martin Gaus

Afgelopen jaar keek Martin Gaus de dood in de ogen. Na een spoedoperatie aan een geperforeerde darm functioneerden zijn nieren nog maar minimaal. Een donornier van een bevriende hondentrainster bood uiteindelijk redding. In oktober 2018 onderging de oud-presentator en dierenvriend zijn niertransplantatie. Hoe is het nu met hem? Hoe kijkt hij terug op die zware periode vorig jaar? Hoe denkt hij over de dood en wat heeft deze ingrijpende ervaring gedaan met de manier waarop hij nu in het leven staat?



De kist
De Kist: Dave von Raven

'Ik raakte in shock, dacht: nú ga ik. Ik dacht echt dat ik dood ging', aldus Dave von Raven, ras-Rotterdammer en zanger van The Kik, over de schrik van zijn leven. Hij is aan het werk in zijn geluidsstudio als een deel van zijn lichaam het plotseling opgeeft. Een oorzaak wordt niet gevonden, maar deze ervaring vormt wel een wake-upcall voor hem. Hij laat de stadse drukte van Rotterdam achter zich en verhuist naar een klein dorp op Goeree-Overflakkee. Verder gaat de sterke drank in de ban en besluit Dave gezonder te gaan leven. Met de dood komt hij voor het eerst echt in aanraking als protestzanger Armand dood gaat, met wie hij net een periode intensief heeft samengewerkt. Of er leven is na de dood, weet Dave niet voor zichzelf. 'Maar ik sluit het niet uit. En dat dat vind ik een heel geruststellende gedachte.'



De kist
De Kist: Julius Jaspers

Erin gaan liggen, vindt hij de goden verzoeken. Maar Julius Jaspers wil de doodskist best even van het autodak halen. 'Dan kunnen we hem meteen naar de barbecue brengen', grapt de tv-kok en schrijver van kookboeken, zoals de BBQBijbel. Bang voor de dood is hij niet. Zelfs niet nadat hij een paar jaar terug de dood 'aantikte'. Een bacterie op zijn hartklep zorgde ervoor dat Jaspers nauwelijks nog de trap op kon komen, zo moe was hij. De hartoperatie slaagde en sindsdien voelt hij zich 'duizend procent beter'. Toch was het niet deze gebeurtenis, maar het overlijden van zijn schoonvader die hem een belangrijke levensles leerde. Namelijk, dat je niet te veel moet uitstellen. En als het dan toch een keer afgelopen moet zijn, dan liefst tijdens zijn slaap.



De kist
De Kist: Marga Bult

Het is een van de mooiste dingen die zangeres Marga Bult in haar leven heeft mogen doen. Na haar vaders dood nam ze de laatste verzorging van zijn lichaam op zich. Dat ze dit kon doen voor haar vader dankt ze aan haar ervaring als verpleegkundige in het ziekenhuis. Daar kwam Marga met grote regelmaat in aanraking met de dood. Bang voor de dood is Marga niet. 'Ik denk dat er hierna iets is. Dat vind ik een heel mooie gedachte, troostgevend. De hemel associeer ik met: er is iemand die me opwacht. En er is veel meer tussen hemel en aarde dan wij beseffen.'



De kist
De Kist: Lilian Marijnissen

Het leven is niet altijd een feest, soms is het een gevecht. Daarom moet je je dromen opeisen, verklaart Lilian Marijnissen de tekst die ze op de doodskist schrijft. Op die manier probeert de partijleider van de SP de wereld een beetje mooier te maken. Op momenten dat dit even niet lukt of als het tegenzit, zoekt ze steun bij het graf van haar oma, met wie ze een heel innige band had. Ook al is ze nog maar een dertiger, toch is Marijnissen zich erg bewust van haar eigen sterfelijkheid. Omdat haar vader twee keer een hartaanval kreeg en haar opa er zelfs aan overleed. 'Het hart is een kwetsbaar iets bij ons in de familie. Ik moet dus wel opletten.' Zeker aangezien ze als partijleider een druk en gejaagd bestaan lijdt, waarin Marijnissen continu druk voelt. Mocht ze morgen toch dood neervallen, dan heeft haar leven in elk geval wel zin gehad. 'Ik zou de boel met een goed gevoel achterlaten.'



De kist
De Kist: Tim Overdiek

Elke dag denkt voormalig NOS-correspondent Tim Overdiek aan de dood. Negen jaar geleden overleed zijn vrouw, nadat ze werd aangereden door een motoragent. Opeens was Overdiek weduwnaar en moest hij zijn twee zoons vertellen dat hun moeder was overleden. 'Dit ga ik wel even fixen', dacht hij optimistisch. Maar dat viel tegen. 'Dit is niet op te lossen.' Over dat eerste, moeilijke jaar na Jennifers dood, schreef hij een boek: Tranen van liefde. Zonder censuur. Nu, negen jaar later, coacht Overdiek mensen die moeten leren omgaan met verlies. 'Heel lang heb ik mijn identiteit ontleend aan mijn beroep. Maar mijn werk is lang niet meer het belangrijkste.' Hoewel hij inmiddels niet meer hoeft te huilen, maar kan lachen als hij naar een foto van Jennifer kijkt, denkt Overdiek elke dag aan de dood. 'Om voller van de dag te kunnen genieten. Want het kan zomaar over zijn.'



De kist
De Kist: Angelique Houtveen

'Als het leven blijkbaar zó kort kan zijn, dan wil ik er ook alles uithalen.' Een uitspraak van 3FM-dj Angelique Houtveen (32), die alweer enkele jaren een bekende stem is op de Nederlandse radio. Als jong meisje kreeg ze een gevaarlijke bloedziekte, waardoor ze jarenlang vele uren in het ziekenhuis doorbracht. En heel veel thuis, noodgedwongen binnen. Zo begon haar liefde voor muziek. In 2010 werd ze geconfronteerd met een nieuwe aandoening, die ervoor zorgde dat ze zware epileptische aanvallen kreeg. Het was kantje boord, vertelt ze daarover. Het gevaar is niet geweken, de aandoeningen zijn niet weg. Maar juist deze ziektes zorgden ervoor dat ze haar toenmalige baan durfde op te zeggen en te gaan voor haar droom: radio-dj worden op een landelijke zender. Met de muziek die ze draait wil ze mensen een goed gevoel geven of troosten, net zoals bepaalde nummers haarzelf helpen om haar emoties te verwerken. Ze vertelt dat ze haar eigen begrafenis-playlist al heeft samengesteld. 'Die moet straks helemaal kloppen, omdat muziek zo'n belangrijk onderdeel van mijn leven is.'



De kist
De Kist: Euvgenia Parakhina

'Eng!' Dat zegt danseres Euvgenia Parakhina na een eerste blik op de kist waarmee Kefah Allush haar komt opzoeken. Het voormalige jurylid van So You Think you Can Dance groeide op in een appartementencomplex in de Russische stad Gorki. Als iemand overleed, werd de bovenkant van het kistdeksel in de portiek gezet. En die gewoonte heeft een diepe indruk nagelaten. De dood van Euvgenia's vader in 1988 roept tot op heden veel emotie op. Hoewel vader Parakhina het gezin verliet toen Euvgenia nog maar een baby was, heeft hij een beslissende rol in haar leven gespeeld. Nadat zijn dochter haar eindexamen had gehaald, stapte hij met haar in de trein naar Moskou om ervoor te zorgen dat ze in de hoofdstad een dansopleiding kon gaan volgen. Dat is meteen ook het laatste wat haar vader voor haar heeft kunnen doen. Op de dag van zijn terugkeer uit Moskou belandde hij met kanker in het ziekenhuis om er niet meer uit te komen. Na zijn dood, die Euvgenia op honderden kilometers afstand voorvoelde, had ze liever niet in de kist gekeken. Van de mooie, atletische man van weleer was nauwelijks iets over. Euvgenia Parakhina gaat regelmatig naar Rusland en bezoekt dan altijd het graf van haar vader. Om hem over het kleinkind te vertellen dat hij niet gekend heeft en hulp te vragen in situaties waar ze zich geen raad mee weet. Als ze de begraafplaats verlaat, voelt ze zich lichter en kan de hele wereld weer aan. Over haar eigen dood wil Euvgenia niet nadenken. Ze weet zelfs niet of ze in Rusland of in Nederland begraven wil worden. Die vraag schuift ze liever weg: ze wil nog te graag leven.



De kist
De Kist: Fajah Lourens

'De dood is het begin van het echte leven', zegt actrice en fitnessgoeroe Fajah Lourens. Lourens gelooft in reïncarnatie en gaat ervan uit dat we in dit leven de fouten uit een vorig bestaan kunnen herstellen. De dood houdt haar erg bezig, ook omdat zij zelf al veel dierbaren verloren heeft. Haar vader overleed aan kanker toen zij eenentwintig was en net moeder van haar eerste kind. Hoewel hij nooit voor zijn dochter gezorgd had, zorgde zij wel voor hem in zijn laatste maanden. Anderhalf jaar geleden raakte Fajah Lourens van zeer nabij betrokken bij een familiedrama. Haar neefje Elfin, het kindje van haar zus Shanti, werd door zijn eigen vader uit het raam gegooid, waarna deze er zelf achteraan sprong. De boosheid die ze toen voelde is nog altijd onuitsprekelijk. Sindsdien is Lourens op haar hoede en gaat geen nieuwe vriendschappen aan. Toch vindt ze het leven de moeite meer dan waard vanwege de liefde. En omdat je als mens sterker en beter kunt worden.



De kist
De Kist: Özcan Akyol

Op één dag dreigden allebei zijn ouders met zelfmoord. Schrijver Özcan Akyol noemt het nu 'een komische scène'. Over zijn vader, die hij al elf jaar niet meer heeft gesproken, is Akyol snoeihard: 'Ik heb vaak gebeden voor zijn dood'. Hij schetst hoe hij als kind door zijn vader onherstelbaar is beschadigd. Zijn vaders slechte eigenschappen ziet hij terug in zichzelf. Toch wil Akyol ook een positieve draai aan zijn verleden geven. Hij wil zijn dochter de jeugd geven die hij zelf niet heeft gehad. Het geluk dat Akyol nu in zijn gezin vindt, voelt onwennig en maakt hem steeds banger voor de dood, zo vertelt hij in een openhartig gesprek aan Kefah Allush.



De kist
De Kist: Carry Tefsen

Geef je over, het heeft geen zin je te verzetten. Dat is de belangrijkste levensles die Carry Tefsen heeft geleerd. In augustus viert de actrice, onsterfelijk geworden als Mien Dobbelsteen in Zeg 'ns Aaa, haar tachtigste verjaardag. Van nature is Tefsen meer geneigd om vooruit te kijken dan achterom, maar nu ze een boek over haar leven schrijft, denkt ze vaker na over de dood. Tefsen vindt het moeilijk om diep te rouwen. Ze is bang dat de ellende haar te pakken zal krijgen. Gelukkig zijn er onzichtbare helpers die haar bijstaan. Die helpers zou je engelen kunnen noemen, maar voor Carry Tefsen zijn het 'jongens' zonder naam: 'Ik heb vaak ervaren dat ze er zijn. Ik weet dat er hulp is'.



De kist
De Kist: Lenette van Dongen

Lenette van Dongen neemt presentator Kefah Allush mee naar het kerkhofje waar ze begraven wil worden. Ze hoopt op een 'plekkie' aan het pad, zodat ze niet zal struikelen als ze 's nachts gaat spoken. Bij wijze van spreken dan, want de cabaretière denkt niet dat ze er na haar dood nog bij zal zijn: een mens is wat haar betreft niet belangrijker dan een parkiet of een kanarie. Eind dit jaar wordt Lenette van Dongen zestig en gaat ze voor het eerst haar verjaardag vieren. Vroeger deed ze dat niet, omdat ze 'er niet wilde zijn'. Van Dongen heeft naar eigen zeggen veel tijd verprutst met zich af te vragen hoe het allemaal moet in het leven. Bij vlagen was ze een 'vervelende poepzak' die negatief in de wereld stond. Tegenwoordig probeert Lenette van Dongen in alles het licht te zien. 's Ochtends zoekt ze 'een stukje blij' op en rolt dat verder uit over de dag. Ondanks de zes sombere gedachten waarmee ze steevast wakker wordt. De mantra die haar helpt om die gedachten te verjagen: Alles is liefde.



De kist
De Kist: Rob Scholte

'Een deel van mij is al gestorven', zegt Rob Scholte. 'Ik sta met twee benen in de dood.' De kunstenaar verloor in 1994 zijn beide benen bij een aanslag met een autobom in Amsterdam en vindt eigenlijk dat je niet te veel over de dood moet praten. Er zou weleens een voorspellende echo van uit kunnen gaan. Toch zaagt Scholte in zijn atelier in Den Helder een stuk van de lijkkist waarmee presentator Kefah Allush al een paar jaar door het land rijdt: om het ding aan te passen aan de afmetingen van zijn eigen lichaam. Rob Scholte gaat ervan uit dat er een 'astrale' of geestelijke realiteit is, waarin hij nog steeds twee benen heeft. Hij ervaart zichzelf dan ook als compleet, al is hij dat in de ogen van anderen niet. De arrogante kunstenaar van weleer, opgegroeid als rijkeluiszoontje met een zwembad in de tuin, oefent zich nu in nederigheid. 'Het gaat erom te leven alsof je ieder moment kunt sterven. We zijn ons eigen laatste oordeel.'



De kist
De Kist: Erik Dijkstra

Ex-Jakhals en presentator Erik Dijkstra stond nooit stil bij de dood. Als iemand een dierbare verloor, kon hij zich niet goed voorstellen hoe erg dat is. Dat veranderde toen zijn vader, die heel belangrijk voor hem was, na een kort maar hevig ziekbed overleed. Drie maanden later werd Dijkstra's tweede kind geboren: een jongetje dat Theo werd genoemd, naar de opa die hij nooit zou kennen. Het kostte Erik Dijkstra moeite om blij te zijn met de geboorte van zijn kind. Iedere keer als hij de naam van zijn zoontje uitsprak, werd hij aan zijn overleden vader herinnerd. Hij noemde het kind liever 'ventje'. Na een jaar begon het verdriet te slijten en nam het gevoel tekort te schieten beetje bij beetje af. Intussen is Dijkstra weer helemaal terug in het land der levenden: 'Ik probeer te genieten van het moment. Maar ik ben wel tien jaar ouder geworden.'



De kist
De Kist: Olga Zuiderhoek

'Willem is dood.' Die woorden kreeg actrice Olga Zuiderhoek (1947) aanvankelijk niet over haar lippen. En al helemaal niet zonder te huilen. Het overlijden van haar levenspartner Willem Breuker, componist en saxofonist, voelde dan ook als een amputatie. Ruim zeven jaar na dato heeft Zuiderhoek naar eigen zeggen nog altijd een beetje verkering met Willem: 'Hij komt alleen vanavond niet meer thuis.' Volgens Olga Zuiderhoek is het een goede zaak dat er meer openheid rondom de dood is ontstaan. Daardoor is er minder eenzaamheid. Toen haar eigen moeder op jonge leeftijd aan kanker overleed, werd daar nog niet hardop over gesproken. Hoewel Zuiderhoek denkt dat er na de dood niets is, praatte ze toch een tijdlang tegen haar overleden moeder aan. De echte rouw om haar dood heeft ze jarenlang uitgesteld: 'Ik moest altijd huilen als ik een sirene hoorde.'



De kist
De Kist: Henk Westbroek

'Hier ligt Henk, een godsgeschenk.' Dat is de tekst op de grafsteen die door omstandigheden in de achtertuin van zanger en liedjesschrijver Henk Westbroek is beland. Westbroek is de vijfenzestig gepasseerd, maar kijkt niet bepaald uit naar het einde. Sterker nog, ouder worden vindt hij helemaal niks: een mens wordt trager, strammer en lelijker en daar komt nog bij dat ouderdom in onze maatschappij niet gewaardeerd wordt. De dood is geen vreemde voor Henk Westbroek. Zijn eerste dode diende zich aan toen hij als vijfjarig jongetje een naakte vrouw in het water zag drijven. Naderhand begroef hij zijn beide moeders, de vrouw die hem grootbracht bleek naderhand een tante te zijn, plus een broer en een zus. Zelf kwam hij dicht bij de dood in de periode waarin hij aan een hardnekkige vorm van tuberculose leed. Westbroek lag twee jaar op bed, maar kwam er weer bovenop. Zijn conclusie: 'Ik kan het niemand aanbevelen om dood te gaan.'



De kist
De Kist: Fajah Lourens

'De dood is het begin van het echte leven', zegt actrice en fitnessgoeroe Fajah Lourens. Lourens gelooft in reïncarnatie en gaat ervan uit dat we in dit leven de fouten uit een vorig bestaan kunnen herstellen. De dood houdt haar erg bezig, ook omdat zij zelf al veel dierbaren verloren heeft. Haar vader overleed aan kanker toen zij eenentwintig was en net moeder van haar eerste kind. Hoewel hij nooit voor zijn dochter gezorgd had, zorgde zij wel voor hem in zijn laatste maanden. Anderhalf jaar geleden raakte Fajah Lourens van zeer nabij betrokken bij een familiedrama. Haar neefje Elfin, het kindje van haar zus Shanti, werd door zijn eigen vader uit het raam gegooid, waarna deze er zelf achteraan sprong. De boosheid die ze toen voelde, is nog altijd onuitsprekelijk. Sindsdien is Lourens op haar hoede en gaat geen nieuwe vriendschappen aan. Toch vindt ze het leven de moeite meer dan waard. Vanwege de liefde. En omdat je als mens sterker en beter kunt worden.



De kist
De Kist: Berget Lewis

Ze is al in de hemel geweest, maar nog springlevend. Zangeres Berget Lewis is geboren met een gesloten fontanel en was de eerste acht jaar van haar leven voortdurend in het ziekenhuis. Tijdens een operatie had ze een spirituele ervaring waarbij ze naar eigen zeggen naar de hemel ging en Jezus ontmoette. Maar het was nog niet haar tijd. De dood trof Berget het meest toen ze haar broer verloor aan darmkanker. Het moment van zijn overlijden miste ze door een optreden en dat nam ze zichzelf nog lang kwalijk. Haar eigen begrafenis moet een groot feest worden, vertelt ze aan Kefah Allush, want dát er een hemel bestaat is voor Berget een feit.



De kist
De Kist: Nicole Buch

Televisieproducent Nicole Buch raakt niet van haar stuk bij het zien van een doodskist. Na het overlijden van haar levenspartner Menno Buch was er niet eens een kist. Nicoles grote liefde had ervoor gekozen zijn lichaam na te laten aan de wetenschap. Daardoor was er geen begrafenis, maar werd het leven gevierd op een Feest voor de Buch. Voor Nicole Buch is de dood een goede bekende die al heel lang met haar meewandelt. Ze verloor veel vrienden, maar de dood van degene van wie ze het meest gehouden heeft, is het ergste wat haar overkomen is. De laatste weken van Menno's leven lag ze samen met hem op bed. 'Het verdriet slijt niet', vertelt Nicole Buch, 'maar je kunt het omarmen en toch intens van het leven genieten. Want als je de dood accepteert, kun je tussen je oren verder, zij het op een andere manier.'



De kist
De Kist: Maarten van der Weijden

Olympisch zwemkampioen Maarten van der Weijden is door kanker geworden wie hij nu is. Voordat hij ziek werd, ging de sporter ervan uit dat je alles kunt bereiken wat je wilt. Maar toen hij zestien jaar geleden met leukemie in het ziekenhuis belandde, hield zijn geloof in maakbaarheid geen stand. Maarten was geveld door oncontroleerbare cellen, ofwel domme pech. Tegen de prognoses in is Maarten van der Weijden volledig genezen. In augustus gaat hij de Elfstedentocht zwemmen om geld op te halen voor kankeronderzoek. Dat heeft alles te maken met het overlijden van zijn ziekenhuismaatjes Rob en Bob, met wie hij een intense band had. Van der Weijden vertelt dat hij de dood van Rob en Bob als een brandmerk met zich meedraagt. 'Er zijn zoveel kankerpatiënten die het niet halen, daar zit iets onrechtvaardigs in. Waarom ik wel en zij niet? Dat is niet te rijmen.'



De kist
De Kist: Jörgen Raymann

Toen zijn zusje Peggy op jonge leeftijd plotseling overleed, stortte de wereld van Jörgen Raymann in. Hij zocht troost in cocaïne en xtc, maar vond het bij zijn vrouw en zijn geloof in God. De dood is volgens Jörgen niet het einde. Dat de ziel voortleeft, heeft hij ervaren door de gesprekken die hij nog steeds met Peggy voert. Als succesvolle comedian en presentator voelde Jörgen Raymann zich onoverwinnelijk en was hij naar eigen zeggen 'een arrogante zak'. Tot vorig jaar alles in duigen viel. Zijn tv-programma raakte hij kwijt, Hilversum zag hem niet meer staan en investeringen pakten desastreus uit. Nu heeft hij een schuld van meer dan een half miljoen en staat hij anders in het leven. Zijn leven draait niet meer om geld maar om zijn echte rijkdom: zijn familie en zijn geloof. Bang voor de dood is hij niet meer, zo vertelt hij aan Kefah Allush. Zijn uitvaart moet één groot feest worden, zelfs met zijn kist zal worden gedanst.



De kist
De Kist: Yvonne Keuls

Yvonne Keuls ontdekte de dood toen ze als kind in Indonesië stiekem over de muren van de tuin keek naar een langstrekkende begrafenisstoet.



De kist
De Kist: Yvonne Keuls

Yvonne Keuls ontdekte de dood toen ze als kind in Indonesië stiekem over de muren van de tuin keek naar een langstrekkende begrafenisstoet.



De kist
De Kist: Tineke Ceelen

Kefah Allush is in het Brabantse Maren-Kessel. Hij ontmoet Tineke Ceelen, directeur van Stichting Vluchteling, bij het graf van haar vader en broer.



De kist
De Kist: Toprak Yalçiner

Voor actrice Toprak Yalçiner is de dood al van jongs af aanwezig geweest in haar leven. Als kind arriveert ze in Nederland, omdat haar vader Turkije moet ontvluchten.



De kist
De Kist: Gert-Jan Segers

Voor ChristenUnie-lijsttrekker Gert-Jan Segers zijn dood en geloof onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als 18-jarige belandt hij in een geloofscrisis uit angst voor de dood en zijn behoudenis.



De kist
De Kist: Bartho Braat

Acteur Bartho Braat verliest in veertien maanden tijd zijn ouders en schoonouders, vertelt hij aan Kefah Allush.



De kist
De Kist: Evi Hanssen

De Vlaamse presentatrice Evi Hanssen is niet vaak met de dood geconfronteerd. Toch is de dood een thema in haar leven.